Browsing Category

Student-like

Getting personal, Groeien, Student-like

Gewoon nóg een stukje over 2017

Ha, een blog! Hoe schrijf je die ook alweer? Hoe werkt dat systeem waar ik op werk? Nee, grapje, zó erg is het nu ook weer niet met me gesteld. Ik heb gewoon maar besloten te accepteren dat mijn leven op dit moment zich er niet voor leent om dagelijks of laat staan wekelijks blogjes te typen :-) Voornamelijk omdat ik dus afgelopen tijd Heel Veel gedaan heb. Toen ik op Twitter aan jullie vroeg waar ik over moest schrijven was een kleine meerderheid voor schrijven over ‘het zwarte gat’ waar ik verwacht na mijn afstuderen in te tuimelen. De rest wilde graag iets weten over hoe de afgelopen tijd nu is geweest. En toen was daar Marlot, die riep: kun je het dan niet allebei doen?

Wat een verdomd goed idee. Jullie vragen, wij draaien.

Lees Meer

Master Communicatie & Beïnvloeding
Getting personal, Student-like

Een update: de eerste zes weken van mijn master Communicatie & Beïnvloeding

Hey jij daar, long time no see! Ja ja, ik weet het. Ik doe er een beetje clownesk over, maar het is echt wel weer een poosje geleden sinds ik iets geschreven heb. Sinds het moment dat ik naar Australië ging, is het bloggen er een beetje bij ingeschoten. Komt dat omdat ik me plots heb gerealiseerd dat er meer is in het leven? Komt dat omdat ik het niet meer leuk vind? Komt dat omdat ik iets beters te doen heb (zoals mijn master Communicatie & Beïnvloeding)?

Niet per se. Ik denk dat de voornaamste reden nog altijd gewoon mijn studie is. Hoewel ik de touch met het bloggen ook wel een beetje kwijt ben, heb ik het vooral heel veel uren per week druk met andere dingen. Niet alleen met onderzoeksvoorstellen schrijven of regressieanalyses tackelen, maar ook met koffie drinken met vriendinnen, vroeg naar bed gaan, films kijken op de bank met liters thee en dagenlang in de UB hangen.

Want, it’s very real: mijn master is begonnen.

Lees Meer

Getting personal, Student-like

Afstuderen, de masterkeuze en tranen met tuiten

Met dikke, vette letters staat het in mijn agenda. 30 mei. D-day. Het moment dat ik mijn definitieve afstudeeronderzoek in moet leveren. En dan? De master. (Natuurlijk eerst nog wachten of ik het gehaald heb, andere tentamens en mijn Honours uitreiking). Maar, welke master wil ik in hemelsnaam doen? En waar dan? Ga ik op kamers? Er tollen zoveel vragen door mijn hoofd dat ik er onrustig van word. En wat doe je dan? Dan blog je erover. Because duh.

Lees Meer

Studeren in Australië, mijn bureau
Australia, Student-like

Studeren in Australië versus studeren in Nederland

Toen ik dit schreef zat ik in de bieb. Ik dacht dat ik het druk had, maar hoe druk het nog zou worden merkte ik veel later pas. Toch plaats ik deze vergelijking bewust aan het eind van het semester, zodat ik een goed beeld heb van een geheel semester hier vergeleken bij een geheel semester thuis. Ongelooflijk als ik bedenk dat ik thuis nog maar één semester te gaan heb voor ik af ga studeren. Daar wil ik voorlopig liever nog niet aan denken, mijn tijd in Australië is nog niet over. Dusse, hoe was dat studeren in Australië nou precies? Gooi jezelf even een paar weken terug in de tijd en kijk even mee naar wat weken lang mijn wekelijkse indeling was.

Disclaimer: Deze blog is gebaseerd op mijn eigen ervaringen en mijn eigen meningen, dit is dus zeker niet de absolute waarheid. Bovendien heb ik hier maar vier vakken gevolgd en vielen ze allemaal binnen de communicatie en de Letteren/Arts faculteit. Andere studies, andere faculteiten, zelfs andere vakken kunnen heel anders geregeld zijn. Zo heb ik ook vrienden hier die wel vier tentamens hebben of die wel moeilijk hoge cijfers kunnen halen. Terwijl je dit leest herinner je dan dat dit geschreven is door de ogen van mij en dat je het er best niet mee eens kan zijn.

Lees Meer

Australia, Groeien, Student-like

Sleeping Lion on Youtube!

What the … Sleeping Lion on Youtube?

Ojee. Heb ik dit echt gedaan? Ja, toch wel. Jullie kunnen nu mijn gebabbel tegen een camera, beelden van de campus en mijn spottende verwijzing naar Laura zien. Waarom? Iets met uitdagingen, nieuwe dingen uitproberen, video steeds beter leren kennen en jullie eventjes meenemen naar Australië. Weet je wat? Ga het maar gewoon kijken.

Laat me eventjes in de reacties hier of op Youtube weten wat je ervan vond: ook als je het vreselijk vind. Een thumbs up mag ook, maar aan een paar woordjes heb ik veel meer. (Abonneren mag).

Nou, ik ga me nu een hoekje verschuilen en met grote ogen kijken naar het real-time rapport van Youtube terwijl ik me bedenk hoeveel mensen dit wel niet gaan bekijken.

Meer live beelden zien hier? Voeg me dan ook op snapchat toe met de @totheleonie handle.

Lorne Beach
Australia, Student-like, Travel

Deakin’s Beach Welcome Trip: Day 2 & Day 3

Buiten schijnt het zonnetje. Terwijl het hier nu eindelijk wat mooier weer wordt, begint het thuis eruit te zien als de herfst veel te vroeg op de deur is komen kloppen. Mooi weer doet me denken aan mijn Beach Welcome Trip – het gebrek eraan, maar hoe dat eigenlijk helemaal niet uitmaakte. Het ligt inmiddels al zo’n twee maanden achter me, maar toch hadden jullie nog de verhalen tegoed van het ieniemiene introkamp dat ik hier had. (Ik schreef het vlak nadat ik terug kwam). In het vorige deel heb je kunnen lezen hoe we naar de plek toereden, hoe ik mijn kamer met opgehaalde neus bekeek en hoe ik de eerste dag een Japans meisje ‘really’ probeerde te leren. In dit deel… nou ja, lees het maar gewoon.

Lees Meer

Australia, Getting personal, Groeien, Student-like, Travel

Deakin’s Beach Welcome Trip: Day 1

De dag begint met stress. Ik probeer de foto’s van de dagen ervoor te importeren op mijn harde schijf als mijn Macbook er volledig mee ophoudt. Shit, shit, shit. Ik heb nog vijftien minuten voor ik beneden in de lobby moet zijn om op tijd bij de informatie meeting te geraken. Ik probeer de boel te fixen. Het meeste kan ik herstellen, maar de laatste foto’s ben ik kwijt. Het vuurwerk, alle lieve kleine stationery shops, foto’s van de mensen met wie ik was. All gone. Aan het einde van de Beach Trip realiseer ik me dat de foto’s me niet zoveel doen, maar dat het voelt alsof ik herinneringen kwijt ben geraakt. Ik start met schrijven.

Lees Meer